Studialne Prace Naukowe

Permanent URI for this community

https://e-bp.inp.pan.pl/handle/123456789/9

Browse

Now showing 1 - 20 of 40

Komitet ONZ ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet – analiza instytucjonalna
(2010) Sękowska-Kozłowska, Katarzyna; Wieruszewski, Roman
Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem naukowym doc. dr hab. Romana Wieruszewskiego.
Blokada rachunku i wstrzymanie transakcji jako środki przymusu w procesie karnym
(2013) Ochnio, Ariadna H.; Stefański, Ryszard
Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem naukowym dr hab. Ryszarda A Stefańskiego.
List żelazny w polskim postępowaniu karnym
(2014) Drajewicz, Dariusz; Stefański, Ryszard
Rozprawa doktorska napisana pod kierunkiem naukowym prof. dra hab. Ryszarda A. Stefańskiego
Wykonywanie prawa własności nieruchomości przez małżonków pozostających we wspólności ustawowej a ochrona rodziny
(2015-09) Urbańska-Łukaszewicz, Anna; Andrzejewski, Marek
Rozprawa doktorska napisana pod kierownictwem naukowym dr hab. prof. Marka Andrzejewskiego.
Dobre obyczaje i porządek publiczny jako kryteria oceny zdolności patentowej wynalazków
(2017) Zimny, Tomasz; Helena, Żakowska-Henzler
Rozprawa doktorska pod kierunkiem naukowym dr hab. Heleny Żakowskiej-Henzler, prof. INP PAN
Nowe technologie w umowach nienazwanych na przykładzie rynku wyrobów medycznych
(Wydawnictwo INP PAN, 2020) Libront, Karolina; Podrecki, Paweł
Public-Private Partnership : Controlling Illicit Trade of Tobacco in the Era of Fast Change
(INP PAN, 2020-03-02) Szwarc, Monika
The analysis of the international legal framework and the comparison between the tobacco industry other industries which face illicit trade leads to the conclusion that the regulation of States' obligations are much more comprehensive with respect to eradicating the illicit tobacco trade. This in turn must lead to the conclusion that drawing analogies between other sectors and the tobacco industry may not be useful for the identification of possible new means of combatting illicit trade. As was presented above, the legal obligations (established in order to combat global illicit trade in tobacco) restrict, to a considerable extent, the margin of appreciation left to States, in particular EU Member States. Taking into account the proviso of Article 5.3 of the FCTC, Guidelines for implementation of Article 5.3 of the FCTC, as well as the FCTC Anti-Illicit Trade Protocol and the Tobacco Products Directive, it may be concluded that there will be growing pressure from WHO towards Parties of these international agreements to limit (if not break) cooperation with the tobacco industry. Furthermore, the analysis of abundant literature on eliminating illicit trade in tobacco reveals that there is a considerable body of publications which (without entering into details and without assessing its reasonableness) casts doubts on the tobacco industry’s cooperation with governments and public bodies aimed at combatting illicit trade, questioning the reliability of data gathered by the tobacco industry (Allen W A Gallagher et. Al, 2018), as well as involvement of the tobacco industry in establishing the global track and trace system (see for recent assessment on this point Gilmore, Gallagher, Rowell, 2019; Crosbie, Bialous, A Glantz, 2019). This may also have impact on the reluctance of Member States to engage in new methods of cooperation with the tobacco industry. On the other hand, the survey of the WHO database on reporting implementation of the FCTC reveals that not all Member States are aware of Article 5.3 of the FCTC, nor have they implemented internal policies in order to implement this provision. Mostly, prohibition in Article 5.3 of the FCTC is understood in a narrow way, as prohibition of interference with “setting and implementing their public health policies”, namely within the legislative process. For that reason, reporting Member States focus on the elimination of conflict of interests and on transparency of mutual relations between public bodies and the tobacco industry. Only Cyprus explicitly denied existence of agreements with the industry. It is expected that the discussion between rigorous interpretation of Art. 5.3 FCTC by WHO on the one hand, and more flexible interpretation from States on the other, may continue. In addition, the FCTC Anti-Illicit Trade Protocol excludes interference by the tobacco industry only in the context of the track and trace system (article 8). It is clear that there is no room for MoUs, where the States are under an obligation to introduce binding obligations on the tobacco industry actors, such as licences, approvals and control, due diligence, the track and trace system, record-keeping etc., as well as when they are obligated to introduce definitions of offences and criminal sanctions. Still, partnerships with the tobacco industry are not explicitly excluded in the context of investigative techniques (art. 19 of the Protocol) nor in the context of international cooperation (art. 20 and forth). It seems that there may still be room for cooperation in this context, with due regard to Article 4(2) of the Protocol, which requires States to ensure “maximum possible transparency with respect to any interactions they may have with the tobacco industry” when implementing the Protocol.
Kryminalistyczne i prawne aspekty kradzieży tożsamości w Internecie
(Wydawnictwo INP PAN, 2021) Piekut, Aneta; Gruza, Ewa
Zasada dyspozycyjności stron postępowania egzekucyjnego
(Wydawnictwo INP PAN, 2021) Szachta, Joanna; Wiśniewski, Tadeusz
Wpływ ogólnego rozporządzenia o ochronie danych na realizację prawa do ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego
(Wydawnictwo INP PAN, 2021) Sybilski, Dominik; Sibiga, Grzegorz
Egzekucja z praw własności przemysłowej
(Wydawnictwo INP PAN, 2021) Sehn, Michał; Wiśniewski, Tadeusz
Ukończenie sądowego postępowania egzekucyjnego
(Wydawnictwo INP PAN, 2021) Ged, Monika; Wiśniewski, Tadeusz
Zawieszenia biegu przedawnienia zbrodni komunistycznych nie ściganych z przyczyn politycznych, popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych, w latach 1944 – 1990
(INP PAN, 2021) Gołębiewicz, Marcin; Cieślak, Zbigniew
Pojęcie normatywne faktycznie nie ściganych w okresie PRL „przestępstw politycznych” obejmuje szeroki katalog przestępstw, popełnionych w celu zagwarantowania władzy komunistycznej zachowania jej podstaw ustrojowych i instytucjonalnych. Składają się na nie te wszystkie czyny, których dopuszczono się w okresie PRL w ramach zwalczania podziemia niepodległościowego, tłumienia społecznych zrywów wolnościowych i łamania przejawów niezadowolenia. Ich sprawcami byli funkcjonariusze, żołnierze, urzędnicy, a także pozostali pracownicy, zatrudnieni przez szeroko rozumiane ówczesne instytucje państwowe. Ponadto również inne osoby działające w imieniu lub na rzecz wymienionych. Z racji tej, iż nie były one przedmiotem zainteresowania ze strony odpowiednich instytucji państwowych, przedawnienie nie biegło od chwili ich popełnienia (nastąpienia skutku), a tylko od daty, gdy ustały przeszkody umożliwiające ich ściganie w nowej rzeczywistości ustrojowej państwa prawnego. Co istotne, po okresie transformacji ustrojowej, terminy przedawnienia biegły od początku. Przesłanki, które legły u podstaw wprowadzenia do porządku prawnego RP instytucji zawieszenia biegu przedawnienia przestępstw politycznych, zasadzają się głęboko na fundamencie aksjologicznym, opartym o Konstytucję RP.
Postępowanie o podział sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości
(INP PAN, 2021) Klonowski, Maciej; Wiśniewski, Tadeusz
W wyniku poczynionych wywodów należy przyjąć, że jakkolwiek postępowanie podziałowe stanowi jedną z faz egzekucji z nieruchomości (a tym samym etap postępowania egzekucyjnego sensu largo), to ma ono wyraźnie zarysowany, odrębny względem pozostałych faz egzekucji z nieruchomości charakter. O odrębności tej świadczy fakt, że w zakresie swojego celu i funkcji wykracza ono poza cele właściwe egzekucji sądowej. Konsekwencją tego faktu jest wzmocnienie jego funkcji publicznoprawnej, a także roli zasad legalizmu i oficjalności, przy jednoczesnym ograniczeniu do minimum możliwości stron w zakresie wpływania na wyniki tego postępowania (z wyjątkiem konieczności samodzielnego inicjowania sądowej kontroli zapadających w jego toku orzeczeń). Kolejnym istotnym wnioskiem, jaki nasuwa się w wyniku analiz przeprowadzonych w ramach niniejszej pracy jest ten, że postępowanie podziałowe i rządzące nim zasady zaspokajania poszczególnych wierzytelności (zarówno należących do jednej, jak i różnych kategorii), mają zasadnicze znaczenie z perspektywy całego systemu prawa, nie tylko cywilnego. Decydują one bowiem o szansach na zaspokojenie nie tylko należności cywilnoprawnych, lecz również administracyjnych, podatkowych, z zakresu ubezpieczeń społecznych, a nawet tych, o których orzeczono w postępowaniu karnym. Należy też zwrócić uwagę, że ukształtowane na gruncie przepisów o podziale sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości rozwiązania stanowią gwarancję skuteczności i ochrony wielu praw rzeczowych, z hipoteką na czele. Brak należytego uwzględnienia w planie podziału praw wynikających z ograniczonych praw rzeczowych prowadziłby do tego, że stałyby się one iluzoryczne.
Rządowa ocena skutków regulacji w procesie stanowienia prawa w Polsce
(2021) Mikulska, Edyta; Młynarska-Sobaczewska, Anna
W Polsce dostrzec można zmiany w odniesieniu do instytucji zarówno oceny skutków regulacji, jak i oceny skutków regulacji ex post. Jednak nie ulega wątpliwości, że obie instytucje wymagają kompleksowego uregulowania w przepisach prawnych, i to nie tylko na poziomie aktu wewnętrznego, tak jak to funkcjonuje aktualnie, ale przede wszystkim na poziomie ustawowym. Uregulowanie przedmiotowych instytucji w przepisach prawnych spowoduje, że określone zostanie ich miejsce podczas całego procesu stanowienia prawa w Polsce w odniesieniu do wszystkich jego uczestników, gdyż obecnie funkcjonujące uregulowania prawne w tym zakresie są wycinkowe i fragmentaryczne, co determinuje wiele problemów oraz ukazuje liczne ich mankamenty. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że prawodawca nie wskazał w przepisach prawnych definicji oceny skutków regulacji, jej elementy zaś zostały opisane bardzo ogólnie. Ponadto prawodawca nie rozróżnił elementów, jakie powinny być zamieszczone w ocenie skutków regulacji przy projektowaniu przepisów ustawowych, a jakie przy projektowaniu aktów wykonawczych do ustawy. Brak jest również uregulowania w przepisach zasad, które powinny obowiązywać przy opracowywaniu ocen skutków regulacji oraz ocen skutków regulacji ex post. Przeprowadzone badanie praktycznej strony opracowywania ocen skutków regulacji wykazało, że dane, które są w nich zamieszczane, bardzo często są niekompletne, a ocena jest traktowana jako wymóg formalny bez potrzeby głębszej analizy merytorycznej. Z kolei badanie kwestii dotyczącej trybu prac nad ocenami skutków regulacji podczas rządowego procesu legislacyjnego pokazało, że prawodawca precyzyjnie określił jedynie przesłanki i organy uprawnione do podejmowania rządowej inicjatywy legislacyjnej oraz etapy prac nad projektami aktów normatywnych. Natomiast kwestia dotycząca postępowania z samymi ocenami na poszczególnych etapach procesu legislacyjnego została opisana jedynie przez pryzmat projektu aktu normatywnego. Również analiza przepisów dotyczących rządowej oceny skutków regulacji na etapie prac parlamentarnych wykazała, że nie ma w tych przepisach nawet wzmianki o ocenach skutków regulacji, podczas gdy na etapie prac parlamentarnych nad projektem ustawy ocena skutków regulacji odgrywa istotną rolę – stanowi bowiem źródło wiedzy dla obu izb parlamentarnych w zakresie proponowanych rozwiązań. Nie odnotowano także podczas analizy całego procesu legislacyjnego nad rządowym projektem aktu normatywnego, aby dołączona do projektu ocena skutków regulacji była faktycznie kontrolowana merytorycznie, tzn. były sprawdzane dane w niej zawarte, przywołane argumenty uzasadniające dokonywanie zmiany w danym obszarze, zakres przedmiotowy itp. Nie odnotowano również, aby został powołany odpowiedzialny organ, który zajmowałby się kontrolą sporządzonych ocen skutków regulacji podczas całego procesu legislacyjnego w przypadku każdej z inicjatyw legislacyjnych. Jedyne, co można było zauważyć, to że na etapie prac rządowych dokonywana jest weryfikacja danych zawartych w ocenach skutków regulacji. Weryfikacja ta nie opiera się na żadnych bliżej określonych kryteriach. Z kolei na etapie prac sejmowych nie odnotowano nawet weryfikacji ocen skutków regulacji, co z punktu widzenia stanowionego prawa jest dotkliwe. Także kwestia dotycząca zawężenia w zakresie dołączania ocen skutków regulacji jedynie do inicjatywy rządowej, jak zostało wykazane, budzi szereg zastrzeżeń, czego wynikiem jest postulat, aby ocena skutków regulacji była również sporządzana przez pozostałe podmioty mające tę inicjatywę. Za powyższym przemawiają chociażby opisane w pracy przypadki rozszerzenia tego instrumentu w zakresie zarówno podmiotowym, jak i przedmiotowym. Następnie analiza instytucji oceny skutków regulacji ex post, która uregulowana została w polskich przepisach prawnych, wykazała z jednej strony jej wady, a z drugiej – jej istotną rolę w procesie poprawy jakości stanowionego prawa. Zauważono, że ocena skutków regulacji nie powinna ograniczać się jedynie do etapu projektowania przepisów prawnych, ale musi także obejmować analizę prawa obowiązującego, gdyż takie jej ujęcie umożliwia pełną realizację wymagań metodyki tworzenia prawa, która obejmuje analizę prawa obowiązującego również pod kątem jego skuteczności w zakresie osiągania założonych celów. Uzależnienie zmian w prawie od oceny jego dotychczasowego obowiązywania w praktyce jest przejawem racjonalnej polityki tworzenia prawa. Rola oceny skutków regulacji została odnotowana także w orzeczeniach Trybunału Konstytucyjnego podczas badania przez niego zgodności aktu normatywnego z przepisami Konstytucji RP. Ocena skutków regulacji przywoływana jest również w orzeczeniach sądów administracyjnych jako jedno z ważnych źródeł, które potwierdza cel wprowadzanej regulacji prawnej. Mając powyższe na uwadze, proces dotyczący stanowionego prawa w Polsce nad projektem aktu normatywnego powinien zostać uregulowany kompleksowo z uwzględnieniem wszystkich jego etapów, podmiotów obowiązanych do jego stanowienia oraz obligatoryjnego dołączania oceny skutków regulacji do projektów aktów normatywnych, co przełoży się na stanowione prawo. W konsekwencji dostrzeżenia pewnych braków w funkcjonalności badanego obszaru główny problem badawczy na potrzeby prowadzenia dalszych badań został skoncentrowany na ustaleniu, jak poważne miejsce w procesie legislacyjnym ma rządowa ocena skutków regulacji oraz jak wpływa to na proponowane rozwiązania prawne. Zasadniczym celem badań w zakresie problematyki podjętej w niniejszej pracy stało się więc przedstawienie celowości opracowywania rządowej oceny skutków regulacji na każdym etapie procesu legislacyjnego przez każdy z podmiotów uprawnionych do podejmowania inicjatywy legislacyjnej. Zdaniem autorki cel badań został osiągnięty. W czasie prowadzonych analiz i badań, wykazano, że obecnie funkcjonujące zarówno ocena skutków regulacji, jak i ocena skutków regulacji ex post są zdawkowo uregulowane i niewłaściwie wykorzystywane, co wpływa negatywnie na ich znaczenie w procesie stanowienia prawa w Polsce. Dlatego też właściwe jest wprowadzenie kompleksowego uregulowania tych instytucji w przepisach prawnych. Na podstawie przeprowadzonych badań uznać należy, że rządowa ocena skutków regulacji powinna być ważnym instrumentem w procesie legislacyjnym, ma ona bowiem istotny wpływ na proces stanowienia prawa w Polsce.
Zawieszenie przebiegu przedawnienia zbrodni komunistycznych nie ściganych z przyczyn politycznych popełnionych przez funkcjonariuszy publicznych w latach 1944-1990
(2021) Gołębiewicz, Marcin
Spółka kapitałowa jako instrument działania Państwa
(2021) Marcisz, Ewa Maria
Obowiązek władz publicznych zapobiegania negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska na przykładzie ochrony powietrza
(2021) Wereśniak-Masri, Izabela; Rakoczy, Bartosz
Konieczność zapewnienia człowiekowi zdrowego środowiska wynika z najważniejszych potrzeb człowieka. Ze względu na umiejscowienie potrzeby człowieka do poczucia bezpieczeństwa, a tym samym potrzeby bezpiecznych warunków życia, w prawie międzynarodowym praw człowieka, jak i w prawnych porządkach krajowych, nastąpiło przyznanie człowiekowi prawa do środowiska bezpiecznego dla jego zdrowia. Konsekwencją zaś istnienia prawa człowieka do bezpiecznego środowiska jest istnienie obowiązku państwa do zagwarantowania tego prawa i jego ochrony. Źródłem obowiązku państwa w tym zakresie może być prawo międzynarodowe nadające prawom człowieka charakter normatywny. Jednak organy międzynarodowej ochrony praw człowieka mogą odgrywać jedynie pomocniczą rolę w stosunku do państwa jako podmiotu zobowiązanego. Najważniejsze jest jednak, aby prawa człowieka i odpowiadające im obowiązki państwa znajdowały oparcie w konstytucji państwa, jako fundamencie współczesnego demokratycznego państwa prawnego, stanowiącej odzwierciedlenie umowy pomiędzy państwem a jego społeczeństwem. Idea państwa prawnego wymaga także, aby w celu wykonania konstytucyjnego obowiązku państwa, nastąpiło stworzenie określonych instytucji, ukształtowanie sytemu prawa o określonej treści oraz stworzenie odpowiednich procedur dochodzenia roszczeń. W przypadku praw socjalnych zakres obowiązku państwa polega na podejmowaniu działań w postaci świadczeń na rzecz jednostki. Granice tego obowiązku mogą być różne w zależności od realizowanej w danym państwie koncepcji politycznej oraz wizji państwa. W przypadku praw socjalnych obowiązek państwa ma charakter subsydiarny wobec starań samej jednostki i będzie ziszczał się w przypadku braku możliwości zaspokojenia potrzeby przez samą jednostkę. Jednak prawo do środowiska, rozumiane jako prawo do bezpiecznego dla zdrowia środowiska, czyli do czystego środowiska, może być uznane za nietypowe prawo socjalne. W przypadku nietypowych praw socjalnych nie jest obiektywnie możliwe podejmowanie skutecznych działań wyłącznie przez jednostkę, celem zrealizowania jej prawa. Obowiązek państwa ma tu znacząco szerszy zakres, który może być ograniczany możliwościami finansowymi państwa. Istnieje jednak minimum realizacji obowiązku, które musi zostać przez władze publiczne wypełnione. Minimum to określone jest przepisami konstytucji i stanowi o istocie samego prawa. Rzeczpospolita Polska przynależy do tej grupy państw Unii Europejskiej, które w swych konstytucjach uwzględniają prawa i obowiązki odnoszące się do środowiska. Konstytucja RP zachowuje wymagane minimum standardu zapewniające realizację prawa człowieka do zdrowego środowiska. Polska ustawa zasadnicza statuuje ochronę środowiska jako prawo każdego do zdrowego środowiska, obowiązek państwa do zapewniania każdemu zdrowego i bezpiecznego środowiska, obowiązek państwa ochrony środowiska, szczególny obowiązek każdego podmiotu do dbania o stan środowiska, a także szczególne prawo każdego do uzyskania informacji o środowisku. Polski ustawodawca konstytucyjny dostrzega ścisły związek prawa do ochrony zdrowia z prawem do czystego środowiska.
Pojęcie niedbalstwa w prawie deliktów
(2021) Andrzejczak, Łukasz; Kordasiewicz, Bogudar
Posługując się dużym uproszczeniem, można stwierdzić, że w polskiej doktrynie prawa cywilnego wypowiedzi dotyczące odpowiedzialności ex delicto prowadzone są z dwóch perspektyw. Pierwsza to perspektywa bardzo ogólna. Odpowiedzialność deliktowa jest tu postrzegana w ramach studiów nad prawem zobowiązań, jako jeden z dwóch rodzajów odpowiedzialności odszkodowawczej. Spojrzenie to ogranicza się najczęściej do wskazania podstawowych różnic między odpowiedzialnością deliktową a kontraktową. Często podkreśla się, że charakterystyczną cechą odpowiedzialności ex delicto jest nałożenie odpowiedzialności odszkodowawczej, pomimo braku istnienia wcześniejszego zobowiązania umownego. Wskazuje się przy tym na „pierwotny” charakter obowiązków, których naruszenie powoduje odpowiedzialność odszkodowawczą. Jednocześnie ogólne przesłanki i zasady odpowiedzialności odszkodowawczej omawiane są zbiorczo dla reżimu kontraktowego i deliktowego. Taka konstrukcja wywodu wynika zresztą z systematyki kodeksu cywilnego. Przepisy odnoszące się do szkody, związku przyczynowego, należytej staranności oraz przyczynienia się poszkodowanego zawarte są bowiem w tytule pierwszym księgi trzeciej k.c. odnoszącej się do zobowiązań w ogólności. Drugi punkt widzenia można nazwać szczegółowym. Sprowadza się on do badania konkretnej przesłanki odpowiedzialności, bądź określonego typu zdarzenia, z którym związana jest odpowiedzialność. Zarówno pierwsza, jak i druga ze wskazanych perspektyw powoduje wrażenie, że zespół norm prawa deliktów jest przedstawiany jako swojego rodzaju technicznie wyodrębniona odmiana odpowiedzialności odszkodowawczej. Z tego względu, z reguły nie postrzega się odpowiedzialności deliktowej jako dziedziny prawa wymagającej odrębnej, systemowej analizy. Pozycje literatury poświęcone systemowym zagadnieniom dotyczącym czynów niedozwolonych mają raczej charakter opracowań zbiorczych, zawierających odrębne od siebie analizy poszczególnych problemów z tej dziedziny1 lub studiów prawno porównawczych, niż kompleksowego opracowania. Tymczasem, przy okazji analizy zagadnień, które na pierwszy rzut oka wydają się wspólne odpowiedzialności kontraktowej i deliktowej, uwidaczniają się istotne różnice między tymi reżimami. Ograniczenie rozważań rozprawy do reżimu deliktowego nie jest zatem zabiegiem formalnym i przedsięwziętym wyłącznie w celu zawężenia zakresu rozważań. Wynika ono z przekonania o daleko idącej odrębności prawa deliktów względem prawa kontraktów. Jednym z zagadnień, na tle których uwidaczniają się różnice między reżimem deliktowym a kontraktowym jest pojęcie winy. Szczególnie istotna w tym kontekście jest problematyka niedbalstwa, jako że właśnie z tą postacią winy mamy najczęściej do czynienia w praktyce czynów niedozwolonych. Jest to spowodowane przede wszystkim tym, że wykazanie niedbalstwa jest po pierwsze łatwiejsze niż wykazanie umyślności, a po drugie – wystarczające dla uzyskania całości odszkodowania. Przepisy k.c. nie zawierają jednak ani definicji winy, ani definicji niedbalstwa. Tym samym, to istotne z teoretycznego, jak i praktycznego punktu widzenia zagadnienie, od lat pozostaje otwarte na interpretacje doktryny i orzecznictwa.
Sektorowy model samorządu gospodarczego. Założenia i perspektywa wprowadzenia w Polsce
(Wydawnictwo INP PAN, 2022) Marciniak, Piotr; Miąsik, Dawid

Browse

Browsing Studialne Prace Naukowe by Issue Date

Results Per Page

Sort Options